Poema mariñeiro

MARIÑEIRA SON

Mariñeira son, son, son…

Nacín ao  carón do mar na beiriña del.

Co cheirume da praia, brincando entre  nasas.

Mariñeira son, son, son…

Son neta e filla de mariñeiros.

Meu avó xa deixou o seu barco  atracado no porto.

Pola borda as súas redes meu pai xa tirou.

Mariñeira son, son, son…

Esqueletos entre as rochas ouvean nas  ondas,

Mulleres chorando porque xamais os atoparon.

Mariñeira son, son, son…

Temporais, choivas, mal tempo…

E o mariñeiro boga, boga,  sen parar.

Mariñeira son, son, son…


                   Chelo do Xastre.