ROI, O CABALEIRO DA FIN DO MUNDO

ROI, O CABALEIRO  DA FIN DO MUNDO


Érase unha vez nunha cidade afastada, unha princesa chamada Lúa.
 Estaba pechada no Castelo nun dos calabozos, custodiada por un gran dragón malvado, que  estaba botando lume pola boca.
Todos os días o dragón rodeaba o castelo para que a princesa non escapase.
A princesa Lúa chorou inconsolablemente suplicando ser salvada.
Ningún cabaleiro conseguira derrotar ao malvado dragón.
Un mago local, chamado Periquito, dixo:
 "- Un Cabaleiro da Fin do Mundo chegará un día cunha armadura laranxa no seu cabalo branco e coa súa Forza, Sabedoría e Coraxe,  derrotará o Dragón do pobo afastado. "
A princesa Lúa seguía chorando no calabozo cando un día escoitou o grolo dun cabalo. Mirou pola fiestra e viu un brillo dunha luz. Era un fermoso cabalo branco como nunca antes o vira. Con el chegou un guapo cabaleiro, de pelo castaño e armadura laranxa.
Galopou coa súa lanza para derrotar ao malvado dragón.
O animal feroz tentou derrubalo, pero sen ter éxito. O Cabaleiro da Fin do Mundo gañou a batalla.
Finalmente, Lúa podería ser liberada.

 O mago Periquito tivera razón.
A cidade distante era agora un lugar libre.
  -¿Como se chama, xentil cabaleiro? Dixo a princesa Lúa moi feliz.
  -O meu nome é Roi, e eu son o cabaleiro da fin do mundo.
Roi e Lúa ficaron  sempre xuntos.
E viviron felices para sempre.
E colorin colorado ... Este conto  rematou.

    FIN

Chelo do Xastre.